୧୯୮୦ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଓଡ଼ିଆ ନାଟ୍ୟ ସାହିତ୍ୟରେ ପ୍ରଫେସର ନାରାୟଣ ସାହୁଙ୍କ ନାଟକଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ସୃଜନଶୀଳତାର ପରିଚୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ସମାଜର କରୁଣ ବାସ୍ତବତା ଓ ବିଦ୍ରୋହର ସ୍ୱର । ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନର ସଂଘର୍ଷ ଓ ଅନୁଭୂତିରୁ ସୃଷ୍ଟ ତାଙ୍କ ଲେଖନୀରେ ସମାଜର ନିଷ୍ପେସିତ, ଅବହେଳିତ ଓ ଶୋଷିତ ବର୍ଗଙ୍କ ସମସ୍ୟା ପ୍ରମୁଖ ସ୍ଥାନ ପାଇଛି । ଦୁର୍ନୀତି, ରାଜନୈତିକ ଅରାଜକତା, ମୂଲ୍ୟବୋଧର ଅବକ୍ଷୟ ଏବଂ ଧର୍ମ ନାମରେ ଚାଲିଥିବା ଶୋଷଣ ବିରୋଧରେ ସେ ଅନେକ ନାଟକ ରଚନା କରିଛନ୍ତି । 'ଆଶ୍ରା ଖୋଜି ବୁଲୁଥିବା ଈଶ୍ୱର', 'କାହାଣୀ ସବାଶେଷ ଲୋକର', 'ମୂକ', 'କ୍ରାନ୍ତି' ଓ 'ଅନାଗତ' ପରି ସଫଳ ନାଟକ ମାଧ୍ୟମରେ ସେ ଶୋଷକ ଶ୍ରେଣୀର ମୁଖା ଖୋଲିଦେଇ ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ସଚେତନ କରିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କ ନାଟ୍ୟଶୈଳୀର ରୂପବୈଚିତ୍ର୍ୟ, ଚରିତ୍ର ଚିତ୍ରଣ ଓ ସଂଳାପ ଯୁଗୋପଯୋଗୀ । ସ୍ରଷ୍ଟା ଭାବେ ଡ. ସାହୁ ସାମାଜିକ ଅନ୍ୟାୟ ବିରୋଧରେ ପ୍ରତିବାଦର ବହ୍ନି ଜଳାଇ, ଆଗାମୀ ପିଢ଼ିକୁ ନାଟ୍ୟସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କରିଛନ୍ତି ।